|
Historia szkoły do 1984 r.
Rychwał należy do miasteczek, w których szkoła była jednym z głównych ośrodków życia kulturalnego i oświatowego. Działalność szkoły na terenie miasta Rychwał sięga roku 1920. Posiadała ona wówczas bardzo małe lokum 1 izba lekcyjna, 15 ławek, 2 stoły, tablicę i szafę). W późniejszym czasie wynajmowano sale szkolne w mieście. Uczyło się łącznie 400 dzieci.
Z inicjatywy byłego wówczas kierownika szkoły Wacława Jedyńskjego 26 marca 1927 r. powołano Komitet Budowy Szkoły w skład którego weszli: przewodniczący M. Konieczka - burmistrz, Wacław Jedyński – kierownik szkoły, Michał Gieryń – lekarz, Władysław Wojciechowicz, Teofil Gałęcki, Szaja Łandowski – przedstawiciel mniejszości żydowskiej. Dzięki przychylności władz szkolnych i samorządowych oraz czynnemu poparciu mieszkańców, a także ogromnemu osobistemu zaangażowaniu kierownika szkoły W. Jedyńskiego w dniu 1 października 1929 r. młodzież rychwalska rozpoczęła naukę w nowej szkole. Budynek posiadał 10 izb lekcyjnych, uczyło się w nim 443 dzieci. Do 1939 r. została całkowicie umeblowana, zaopatrzona w sprzęt, zorganizowano gabinet przyrodniczo-fizyczny i bibliotekę. Podobno otrzymała także swój sztandar. W okresie okupacji szkoła przestała pełnić funkcję placówki oświatowej. Stała się punktem noclegowym dla wycofującej się armii niemieckiej i uciekającej ludności niemieckiej. Zniszczone zostały dokumenty szkolne, biblioteka, gabinet fizyczny i pomieszczenia mieszkalne.
21 stycznia 1945 r. wraz z podjęciem pracy inspektora szkolnego w Koninie wznowiono naukę szkolną także w Rychwale, początkowo w pomieszczeniach zastępczych (kierownik Stefan Wolański). Z inicjatywy późniejszego kierownika szkoły Aleksandra Nowaczyka 1 lutego 1945 r. przystąpiono do odbudowy szkoły. Dzięki wspólnemu wysiłkowi nauczycieli, rodziców i władz miasta 10 lutego 1945 r. zainaugurowano naukę. Rozpoczęło ją 436 dzieci.
Szkołę remontowano sukcesywnie, odnawiano sprzęt, odbudowano przedsionek, ogrodzono plac. W tym budynku uczyła się młodzież do 1984 r.
|